و ندانستی

 که من با چه دلهره  از باغچه همسایه

                                              سیب را دزدیم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلود به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

    و تو رفتی و هنوز

                      سالها هست که تکرار کنان

   خش خش پای تو آرام

                                     آرام

می دهد آزارم

و من اندیشه کنان

                 غرق این پندارم

                                 که چرا

                                       خانه کوچک ما

                                                    سیب نداشت .

منو بر به شهر عشق گلایه هاتو خط بزن تو آرزوی آخری 

اگه پر از گلایه ای غماتو هدیه کن به من تو آبرومو میخری

یه نیمه جونه زخمی ام بیا بیا نفس بده نفس تویی هوا تو یی

داغ چشاتو وا کنو ستاره هامو پس بده که مالک صدام تویی

نظر شما در مورد این تصویر چیست؟